بازسازی رباط صلیبی

🔄 آخرین بروزرسانی: 1405/04/06

پارگی رباط صلیبی قدامی یکی از شایع ترین آسیب های زانو، به ویژه در میان ورزشکاران، محسوب می شود. این آسیب بیشتر در ورزش هایی مانند فوتبال، بسکتبال و اسکی دیده می شود که با پرش، تغییر جهت ناگهانی یا توقف سریع همراه هستند. وارد شدن فشار شدید یا چرخش غیرطبیعی زانو نیز می تواند […]

بازسازی رباط صلیبی

پارگی رباط صلیبی قدامی یکی از شایع ترین آسیب های زانو، به ویژه در میان ورزشکاران، محسوب می شود.

این آسیب بیشتر در ورزش هایی مانند فوتبال، بسکتبال و اسکی دیده می شود که با پرش، تغییر جهت ناگهانی یا توقف سریع همراه هستند.

وارد شدن فشار شدید یا چرخش غیرطبیعی زانو نیز می تواند باعث کشیدگی یا پارگی این رباط شود.

در اغلب موارد، پارگی رباط صلیبی قدامی به صورت کامل رخ می دهد و پارگی جزئی شیوع کمتری دارد.

تشخیص و درمان به موقع این آسیب نقش مهمی در حفظ عملکرد زانو و بازگشت سریع تر به فعالیت های روزمره و ورزشی دارد.

بازسازی رباط صلیبی اگر زیر نظر پزشکان و متخصصان ارتوپد حرفه‌ای انجام گردد می تواند باعث از بین رفتن مشکل و کسب نتیجه عالی شود و فرد از شر درد های مزمن رهایی یابد و با حداقل عارضه می تواند به زندگی عادی خود برگردد.

وجود متخصصین حرفه ای مانند دکترمجید قربان‌زاده در زمینه تشخیص و درمان مشکلات مفاصل، استخوان لگن و… باعث شده است تا تشخیص دقیق مشکل به راحتی امکان پذیر شود که در این صورت تمام بیماران به راحتی می‌توانند خیلی سریع بهبود پیدا کنند و به گونه‌ای به زندگی عادی خود ادامه دهند.

انواع رباط صلیبی

مفصل زانو یکی از بزرگ ترین و پرکارترین مفاصل بدن است که از کنار هم قرار گرفتن سه استخوان ران، ساق و کشکک تشکیل می شود.

این استخوان ها به کمک رباط های محکم و غضروف ها در کنار یکدیگر قرار گرفته اند تا زانو بتواند همزمان از استحکام و انعطاف پذیری کافی برخوردار باشد.

استخوان کشکک نیز در بخش جلویی زانو قرار دارد و از مفصل در برابر ضربه های مستقیم محافظت می کند.

چهار رباط اصلی، وظیفه حفظ پایداری زانو را بر عهده دارند که شامل رباط صلیبی قدامی (ACL)، رباط صلیبی خلفی (PCL)، رباط کلترال داخلی (MCL) و رباط کلترال خارجی (LCL) هستند.

این رباط ها مانند طناب های مقاوم، استخوان های زانو را در موقعیت صحیح نگه می دارند و از حرکات غیرطبیعی مفصل جلوگیری می کنند.

در میان این ساختارها، رباط صلیبی قدامی اهمیت ویژه ای دارد.

این رباط به صورت مورب در مرکز زانو قرار گرفته و مانع حرکت بیش از حد استخوان ساق به سمت جلو و همچنین چرخش غیرطبیعی زانو می شود.

به همین دلیل، ACL نقش مهمی در حفظ تعادل، ثبات و عملکرد صحیح زانو هنگام راه رفتن، دویدن، پریدن و تغییر مسیر ناگهانی ایفا می کند.

آسیب یا پارگی این رباط می تواند باعث ناپایداری زانو، محدود شدن فعالیت های روزمره و کاهش توانایی انجام ورزش های حرفه ای شود.

رباط صلیبی قدامی و پشتی درون کپسول مفصلی زانو قرار دارند و به دلیل ساختار آناتومیک خاصشان با این نام شناخته می‌شوند.

رباط صلیبی قدامی (ACL)

این رباط از بخش داخلی کندیل خارجی استخوان ران آغاز شده و تا قسمت جلویی استخوان درشت‌نی در ناحیه زانو ادامه پیدا می‌کند.

زمانی که فرد در حالت ایستاده قرار دارد و زانو کاملاً صاف است، رباط ACL کشیده می‌شود و از حرکت زانو به سمت عقب جلوگیری می‌کند

در شرایطی که زانو خم می‌شود، این رباط به طور کامل شل خواهد شد.

رباط صلیبی پشتی (PCL)

این رباط نسبت به نوع قدامی در برابر کشش مقاومت بیشتری داشته و تقریباً دو برابر آن استحکام دارد.

اتصال آن از سطح خارجی کندیل داخلی استخوان ران به بخش پشتی استخوان درشت‌نی صورت گرفته و وظیفه‌اش جلوگیری از حرکت استخوان درشت‌نی به سمت عقب است.

علت به وجود آمدن مشکلات رباط صلیبی چیست؟

رباط صلیبی بیشتر در زمان انجام فعالیت‌های شدید بدنی دچار آسیب می‌شود، به همین دلیل ورزشکاران به‌ویژه فوتبالیست‌ها بیشترین خطر پارگی این رباط را دارند.

پارگی رباط صلیبی می‌تواند کامل یا جزئی باشد و علاوه بر آن موجب صدمه به غضروف، مفصل زانو یا مینیسک گردد.

عوامل مختلفی می‌توانند زمینه‌ساز آسیب به رباط زانو شوند که عبارت‌اند از:

فشار و ضربه

برخورد مستقیم یا غیرمستقیم به مفصل زانو، به‌خصوص وقتی زانو خم و رباط در حالت شل قرار دارد، احتمال پارگی را افزایش می‌دهد.

ورزش‌های حرفه‌ای مانند فوتبال و کشتی، بازی‌هایی که با پرش از ارتفاع همراه هستند، چرخش ناگهانی هنگام دویدن یا کاهش سرعت ناگهانی همگی می‌توانند منجر به این آسیب شوند.

حوادثی مثل تصادفات، زمین‌خوردن یا بلایای طبیعی نیز از دیگر عوامل مؤثر هستند.

عوامل ژنتیکی

در برخی افراد به علت ویژگی‌های وراثتی، رباط صلیبی حساس‌تر و مستعد آسیب است.

مطالعه بیشتر  اصلاح انحرافات استخوان و مفاصل

هورمون‌ها

تغییرات هورمونی می‌توانند خطر پارگی رباط صلیبی قدامی (ACL) را در خانم‌ها بیشتر کنند.

وجود گیرنده‌های هورمون‌های جنسی مانند استروژن و پروژسترون در سطح رباط صلیبی احتمال تأثیر این هورمون‌ها را در آسیب ACL به‌ویژه در زنان ورزشکار افزایش می‌دهد.

عوامل آناتومیک

شرایطی مانند هایپراکستنشن زانو، پرونیشن پا، شلی یا سستی رباطی، کوچک بودن شکاف بین کندیل‌های ران و همچنین افزایش غیرطبیعی زاویه Q، زمینه بروز این آسیب را بیشتر می‌کنند.

به طور معمول، پارگی ACL همراه با صدماتی در مینیسک، کپسول مفصل زانو و حتی رباط صلیبی پشتی مشاهده می‌شود.

علائم آسیب و پارگی رباط صلیبی قدامی (ACL)

علائم پارگی رباط صلیبی قدامی (ACL) معمولاً بلافاصله پس از آسیب یا در ساعات اولیه ظاهر می شوند.

بسیاری از افراد هنگام پارگی رباط، صدایی شبیه «تق» یا «ترکیدن» در زانو احساس یا شنیده و بلافاصله متوجه درد شدید و ناتوانی در ادامه فعالیت می شوند.

پس از این آسیب، زانو به سرعت متورم شده و فرد احساس می کند مفصل ثبات طبیعی خود را از دست داده است.

تورم معمولاً طی چند ساعت و به دلیل خونریزی داخل مفصل ایجاد می شود.

اگرچه ممکن است این تورم به مرور زمان کاهش پیدا کند، اما برطرف شدن آن به معنای بهبود کامل رباط نیست.

بسیاری از بیماران پس از کاهش التهاب همچنان هنگام راه رفتن، تغییر مسیر یا بالا و پایین رفتن از پله ها احساس خالی کردن یا لق شدن زانو را تجربه می کنند.

از دیگر علائم شایع پارگی ACL می توان به درد هنگام حرکت، محدود شدن دامنه حرکتی زانو، دشواری در خم و صاف کردن پا، احساس ناپایداری و پیچ خوردن مکرر زانو اشاره کرد.

در صورتی که این آسیب به موقع درمان نشود، احتمال صدمه به مینیسک، غضروف مفصلی و سایر رباط های زانو افزایش می یابد.

به همین دلیل، مراجعه سریع به متخصص ارتوپدی و آغاز درمان مناسب نقش مهمی در حفظ عملکرد زانو و جلوگیری از آسیب های ثانویه خواهد داشت.

آیا رباط صلیبی بازسازی می‌شود؟

آیا رباط صلیبی بازسازی می‌شود؟
آیا رباط صلیبی بازسازی می‌شود؟

رباط صلیبی یکی از مهم ترین ساختارهای نگهدارنده زانو است که از رشته های مقاوم کلاژنی تشکیل شده و نقش مهمی در حفظ ثبات و حرکت طبیعی مفصل دارد.

آسیب به این رباط می تواند باعث درد، ناپایداری زانو و محدودیت حرکتی شود. کشیدگی های خفیف معمولاً با استراحت، دارو و فیزیوتراپی بهبود پیدا می کنند، اما پارگی کامل اغلب به جراحی نیاز دارد.

مراجعه سریع به پزشک پس از آسیب، احتمال موفقیت درمان را افزایش می دهد و از صدمه به مینیسک و سایر ساختارهای زانو جلوگیری می کند.

این آسیب بیشتر در ورزشکاران و افرادی که حرکات ناگهانی انجام می دهند دیده می شود.

جراحی رباط صلیبی چگونه انجام می شود؟

  1. در این جراحی ابتدا رباط صلیبی آسیب‌دیده برداشته می‌شود.
  2. سپس مرحله پیوند (اتوگرافت یا آلوگرافت) انجام می‌گیرد،چراکه تاندون از نظر ساختار و عملکرد بسیار شبیه رباط است.
  3. جراح با استفاده از ابزارهای تخصصی، قطعه‌ای از تاندون را از عضله چهارسر ران، عضله همسترینگ یا تاندون کشکک زانوی بیمار برداشته و در محل رباط آسیب‌دیده جایگزین می‌کند.
  4. در برخی موارد ممکن است از تاندون‌های اهدایی نیز بهره گرفته شود.
  5. از طریق سوراخ‌هایی که در استخوان ران و انتهای استخوان درشت‌نی ایجاد می‌شود، گرافت با کمک وسایلی مانند پیچ و مهره در محل مناسب ثابت می‌گردد.
  6. در پایان، حفره‌های ایجادشده بخیه زده می‌شوند.
  7. بیمار معمولاً برای یک شب در بیمارستان بستری خواهد شد.

اقدامات قبل از جراحی رباط صلیبی قدامی

آمادگی مناسب قبل از جراحی رباط صلیبی قدامی (ACL) تاثیر زیادی بر موفقیت عمل و سرعت بهبودی دارد.

متخصص ارتوپدی معمولاً زمانی جراحی را انجام می دهد که التهاب و تورم زانو تا حد زیادی کاهش یافته، دامنه حرکتی مفصل به حالت طبیعی نزدیک شده و عضلات اطراف زانو، به ویژه عضلات چهار سر ران و همسترینگ، تقویت شده باشند.

انجام جراحی در شرایطی که زانو هنوز سفت و متورم است، می تواند روند توانبخشی را دشوارتر کند.

در بسیاری از موارد، بیمار پیش از عمل چند هفته فیزیوتراپی انجام می دهد.

تمرین های تخصصی به افزایش قدرت عضلات، بهبود حرکت زانو و کاهش درد کمک می کنند و گاهی در آسیب های خفیف، حتی ممکن است نیاز به جراحی را کاهش دهند.

انجام تمرینات خانگی تجویز شده توسط فیزیوتراپیست نیز بخش مهمی از این مرحله است، اما تا زمان عمل باید از ورزش های سنگین و فعالیت های پرفشار خودداری شود.

پیش از بستری شدن، پزشک وضعیت عمومی سلامت، داروهای مصرفی و بیماری های زمینه ای را بررسی می کند.

رعایت ناشتا بودن طبق دستور پزشک، استحمام و پوشیدن لباس تمیز نیز برای کاهش خطر عفونت اهمیت دارد.

بهتر است پیش از جراحی، محیط منزل برای دوران نقاهت آماده شود، وسایل ضروری در دسترس قرار گیرند و فردی برای همراهی بیمار هنگام ترخیص و روزهای ابتدایی پس از عمل در کنار او حضور داشته باشد.

درمان آسیبهای مشکلات رباط صلیبی

درمان آسیبهای مشکلات رباط صلیبی
درمان آسیبهای مشکلات رباط صلیبی

در بیشتر مواقع برای اینکه مشکل یا پارگی رباط صلیبی رفع گردد باید عمل های جراحی انجام پذیرد.

بعد از انجام شدن عمل جراحی بیمار باید برخی از تمرین های خاص که به وسیله پزشک توضیح داده می شود.

مطالعه بیشتر  نکروز چیست؟

را باید یک دوره مشخص انجام دهد، این مورد باعث می گردد تا عضلات به حالت اولیه خود برگردند.

مهمترین موردی که تمام بیماران باید به آن دقت کنند این است که عمل جراحی زانو و مفاصل بسیار مهم و دشوار است.

و تنها پزشکان حرفه‌ای و متخصصی مانند دکتر قربان زاده به راحتی می‌توانند این عمل را انجام داده و احتمال بروز خطا و یا مشکل را به حداقل برسانند

در نتیجه بیمار می تواند بدون نگرانی به سلامتی دست پیدا کند. پس اگر شما هم جزو افرادی هستید که باید این عمل‌های جراحی را انجام دهید. در این صورت باید به پزشک متخصص مانند دکتر قربان زاده دسترسی پیدا کنید.

و به هیچ عنوان انجام عمل های جراحی به وسیله پزشکان تازه‌کار و پزشکانی که تخصص کافی ندارند توصیه نمی گردد.

چون بسیار حساس است و به گونه‌ای بی‌تجربه بودن پزشک می تواند باعث بروز آسیب های جبران ناپذیر و همیشگی گردد.

همچنین موارد مهم دیگری مانند سن بیمار، شرایط بدنی، نوع فعالیت و موارد مهم دیگری وجود دارد. که در نتیجه عمل به گونه ای تاثیرگذار قرار می دهد.

روش‌های درمان و بازسازی رباط صلیبی 

پارگی رباط صلیبی، اغلب در ورزش‌های ناگهانی مانند فوتبال یا بسکتبال، منجر به درد، تورم و ناپایداری می‌شود.

درمان بازسازی رباط صلیبی بر اساس شدت آسیب، سن و سطح فعالیت بیمار انتخاب می‌شود.

گزینه‌ها به دو دسته غیرجراحی و جراحی تقسیم می‌شوند.

هدف هر دو، بازگرداندن عملکرد زانو و جلوگیری از آرتروز است.

در ادامه، هر بخش را بررسی می‌کنیم.

درمان غیرجراحی

این رویکرد برای پارگی‌های جزئی ، بیماران مسن یا کم‌فعال مناسب است، جایی که ثبات زانو حفظ شده و جراحی ریسک بالایی دارد.

موفقیت آن ۴۰-۶۰% است، اما برای ورزشکاران جوان توصیه نمی‌شود، زیرا ناپایداری مزمن ایجاد می‌کند.

مراحل و روش‌ها عبارتند از:

پروتکل RICE و مدیریت اولیه

در ۴۸-۷۲ ساعت اول، استراحت ، گذاشتن کمپرس یخ ،بستن با باند و بالا نگه‌داشتن پا  تورم را کاهش می‌دهد.

داروهای NSAID مانند ایبوپروفن التهاب را کنترل می‌کند.

این روش ساده و بدون هزینه است، اما نیاز به صبر دارد.

فیزیوتراپی و تقویت عضلانی

پس از کاهش تورم، برنامه ۳-۶ ماهه فیزیوتراپی شامل تمرینات ایزومتریک، تعادل روی تخته ناپایدار و کاردیو کم‌فشار انجام دوچرخه ثابت است.

هدف، تقویت کوادریسپس و همسترینگ برای جبران ACL است.

مزایا: غیرتهاجمی و بهبود دامنه حرکتی. معایب: زمان‌بر و عدم بازسازی کامل رباط.

بریس و تزریق‌های حمایتی

بریس‌های فانکشنال ثبات مصنوعی می‌دهند و در فعالیت‌های روزانه استفاده می‌شوند.

تزریق PRP  یا کورتیکواستروئید برای تسریع ترمیم بافتی به کار می‌رود.

PRP طبیعی و کم‌ریسک است، اما شواهد علمی محدود بهبود ۲۰-۳۰% در دردرا محاسبه کردند.

این روش‌ها برای موارد خفیف ایده‌آلند، اما پیگیری MRI ضروری است.

درمان جراحی

جراحی استاندارد طلایی برای پارگی کامل (درجه ۳) و بیماران فعال است، با موفقیت ۸۵-۹۵% در بازگرداندن ثبات.

معمولاً ۳-۶ هفته پس از آسیب پس از کاهش تورم و آرتروسکوپیک انجام می‌شود.

توانبخشی ۶-۱۲ ماهه پس از آن الزامی است.

اتوگرافت 

اتوگرافت رایج ترین روش می‌باشد .

  • گرافت پاتلار تاندون: تاندون وسط زانو با استخوان برداشته و در تونل‌های ران/ساق تثبیت می‌شود.استحکام بالا برای ورزشکاران، اما باعث درد کشکک می‌شود.
  • گرافت همسترینگ: تاندون‌های پشت ران؛ انعطاف‌پذیرتر و درد کمتر، اما ادغام کندتر (۳-۶ ماه). هر دو با پیچ و EndoButton تثبیت می‌شوند.

آلوگرافت

  • از بانک بافت (تاندون Achilles)؛ بدون برداشت از بیمار، مناسب بازسازی مجدد یا مسن‌ها.
  • مزایا: جراحی سریع (۴۵ دقیقه).
  • معایب: ریسک عفونت (کمتر از ۱%) و ادغام遅 (۶-۹ ماه). غربالگری دقیق ایمنی را تضمین می‌کند.

روش‌های نوین (سنتتیک/بیولوژیک)

  • گرافت‌های مصنوعی (LARS) یا مهندسی بافت.
  • بازگشت سریع، اما نرخ شکست ۱۵-۲۰% و التهاب.
  • بیشتر آزمایشی و برای موارد خاص.
  • پس از جراحی، بریس، فیزیوتراپی و کنترل وزن کلیدی است.
  • عوارض نادر (عفونت ۱%) با انتخاب جراح ماهر کاهش می‌یابد.
  • مشاوره ارتوپد بر اساس MRI بهترین راه است.

مراقبت های بعد از عمل رباط صلیبی

مراقبت‌های پس از جراحی رباط صلیبی نقش مهمی در بهبود و افزایش اثربخشی عمل دارند.

بنابراین رعایت نکات زیر در دوران نقاهت و بازسازی رباط توصیه می‌شود:

  • محل جراحی را تمیز نگه داشته و پانسمان را به‌طور مرتب تعویض کنید.
  • هنگام استحمام (با اجازه پزشک) دقت کنید آب و رطوبت به ناحیه عمل نرسد.
  • داروهای تجویزشده مانند مسکن‌ها، آنتی‌بیوتیک و آسپرین را دقیقاً در زمان تعیین‌شده مصرف کنید.
  • تمرینات و نرمش‌های توصیه‌شده توسط پزشک را به‌طور منظم انجام دهید.
  • جلسات فیزیوتراپی را به‌طور کامل پشت سر بگذارید.
  • پیش از تأیید پزشک، از شروع فعالیت‌هایی مثل بالا رفتن از پله، رانندگی یا حرکات شدید بدنی خودداری کنید.
  • دست‌کم تا چهار هفته پس از عمل، هنگام راه رفتن از عصا یا واکر کمک بگیرید.
  • در زمان خواب از وارد شدن فشار روی زانوی جراحی‌شده جلوگیری کنید.
  • طبق دستور پزشک از زانوبند حمایتی استفاده نمایید.
  • در صورت تجویز پزشک، از کمپرس یخ طی چند روز نخست بعد از عمل کمک بگیرید.
  • به استراحت کافی و تغذیه مناسب توجه داشته باشید.
  • ورزشکاران حرفه‌ای معمولاً حدود هشت ماه پس از جراحی قادر به بازگشت به تمرینات و فعالیت‌های ورزشی خواهند بود.
مطالعه بیشتر  درمان های مکمل در کاهش درد مفاصل

مقایسه روش‌های درمان رباط صلیبی

درمان غیرجراحی و جراحی هر کدام جایگاه خود را دارند، اما تفاوت‌های کلیدی در موفقیت، زمان بهبود و مناسب‌بودن برای بیماران وجود دارد.

روش غیرجراحی ایمن‌تر و ارزان‌تر است و بدون برش پوست، بر تقویت طبیعی تمرکز می‌کند.

پروتکل RICE و فیزیوتراپی در موارد خفیف تا شصت درصد مؤثرند و در عرض سه تا شش ماه زانو را برای زندگی روزمره آماده می‌کنند، اما برای ورزش‌های پرتحرک ناکافی‌اند و خطر آرتروز بلندمدت را افزایش می‌دهند.

بریس و تزریق‌ها حمایت موقتی می‌دهند، اما نمی‌توانند رباط را کامل بازسازی کنند.

این روش ایده‌آل برای افراد کم‌فعال یا مسن که ثبات نسبی کافی است.

در مقابل، درمان جراحی ثبات دائمی فراهم می‌کند و نرخ موفقیت آن هشتاد و پنج تا نود و پنج درصد است.

اتوگرافت‌ها، به ویژه تاندون وسط زانو، دوام بیشتری نسبت به آلوگرافت‌ها دارند و ادغام سریع‌تری (دو تا سه ماه) ارائه می‌دهند، اما جراحی طولانی‌تر و درد محل برداشت بیشتری ایجاد می‌کنند.

آلوگرافت‌ها درد کمتری دارند و برای بیماران با بافت ضعیف مناسب‌ترند، ولی زمان بهبودی‌شان تا نه ماه طول می‌کشد و ریسک رد پیوند وجود دارد.

روش‌های نوین سنتتیک سریع‌ترین بازگشت را می‌دهند، اما با نرخ شکست پانزده تا بیست درصدی، برای موارد خاص محدود می‌مانند.

به طور کلی، روش غیرجراحی برای پارگی‌های جزئی و سبک زندگی آرام انتخاب اول است، در حالی که جراحی برای جوانان فعال و پارگی کامل ضروری است.

انتخاب نهایی با ارزیابی MRI و مشاوره جراح ارتوپد انجام می‌شود تا بهترین تعادل بین ریسک و فایده برقرار گردد.

هر روشی با توانبخشی مناسب، کیفیت زندگی را بهبود می‌بخشد، اما تأخیر در درمان می‌تواند عواقب جدی به همراه داشته باشد.

جراحی رباط صلیبی باید در چه افرادی انجام گردد؟

تمام ورزشکارانی که دچار آسیب یا مشکل در ناحیه زانو هستند و پایداری مفصل خود را از دست داده‌اند، در صورت داشتن شرایط مناسب باید جراحی را برای بهبود پشت سر بگذارند.

البته این موضوع به شرطی است که در ستون فقرات و مفصل زانو توان و قدرت کافی وجود داشته باشد تا جراحی نتیجه‌بخش باشد.

به بیان دیگر، شرایط بیمار باید به گونه‌ای باشد که پس از عمل، شانس بهبودی بالا باشد.

در مقابل، اگر فرد مبتلا به بیماری‌ها یا مشکلات خاصی باشد که نتیجه عمل را تحت تأثیر قرار دهد و احتمال بهبودی کاهش یابد، در این شرایط پزشکان معمولاً جراحی را انجام نمی‌دهند.

همچنین در صورتی که فرد مشکلاتی در ناحیه لگن داشته باشد، ممکن است نیاز به جراحی پیدا کند.

این نوع عمل بسیار حساس و دشوار است و باید توسط پزشکان باتجربه و حرفه‌ای انجام شود تا بهترین نتیجه حاصل گردد.

از سوی دیگر، بیمارانی که تمام مراحل درمانی غیرجراحی را پشت سر گذاشته‌اند اما همچنان مشکلشان برطرف نشده و با دردهای مزمن و شدید روبه‌رو هستند، به شکلی که زندگی روزمره‌شان مختل شده و توانایی انجام کارهای معمول را ندارند، ناچار به جراحی خواهند بود.

به طور کلی، عمل جراحی در بخش‌های مختلف بدن آخرین راه‌حل درمانی به شمار می‌آید.

در صورتی که سایر روش‌ها مؤثر نباشند، پزشکان به سراغ جراحی می‌روند.

این کار تنها زمانی نتیجه مطلوب خواهد داشت که توسط جراحان متخصص و باتجربه انجام شود.

عوارض انجام جراحی رباط صلیبی چیست؟

عوارض انجام جراحی رباط صلیبی چیست؟
عوارض انجام جراحی رباط صلیبی چیست؟

اگر عمل جراحی رباط صلیبی به وسیله پزشکان حرفه ای و متخصص دکترمجید قربانزاده انجام گردد.

در این حالت عوارض به حداقل رسیده و بیمار می تواند در سریع ترین زمان ممکن بهبود یابد.

در لیست زیر چند مورد از عوارض عمل به دلیل شرایط بیمار وکم تجربه بودن پزشک معالج ممکن است مشاهده گردد.

  • احتمال دارد خونریزی‌ در داخل مفاصل ایجاد شود.
  • احتمال لخته شدن خون وجود دارد.
  • امکان بروز عفونت وجود دارد.

مهمترین مواردی که بعد از عمل باید دقت شود این است که تمام نکات و مواردی که به وسیله پزشک توصیه می گردد را باید رعایت کنید. در این حالت میزان عوارض به حداقل رسیده و مدت زمان بهبودی فوق العاده سریع می شود.

بهترین متخصص ارتوپد در تهران

امروز وجود پزشکان زیاد و متعدد در زمینه تشخیص و درمان مشکلات مفاصل، ستون فقرات و بخش‌های دیگر مانند لگن باعث شده است تا امکان تشخیص بهترین متخصص ارتوپد برای بیماران دشوار گردد.

در واقع شما باید اطلاعات کافی در رابطه با تخصص و تجربه پزشک داشته باشید. بدین ترتیب میتوانید بهترین متخصص را برای انجام جراحی انتخاب کنید.

و با توجه به اینکه انجام عمل‌های جراحی مفاصل، ستون فقرات و بخش‌های دیگری مانند لگن بسیار حائز اهمیت است.

به گونه‌ای که می‌تواند باعث شود برای همیشه بهبود یابید و یا به مشکلات بسیار جدی تر و اساسی‌تر دچار شوید.

به همین دلیل پیدا کردن پزشک متخصص ارتوپد حرفه ای فوق العاده مهم است.

که خوشبختانه وجود پزشکان حرفه ای مانند دکتر مجید قربان‌زاده باعث شده است. تا تمام نگرانی‌های بیماران در رابطه با دسترسی به پزشک متخصص به حداقل برسد.

اگر شما هم به هر دلیلی دردهای مزمن و شدیدی را در مفاصل ستون فقرات و لگن و بخش‌های دیگر بدن خود دارید.

در این حالت بهترین روش مراجعه به دکتر مجید قربانزاده می باشد. چون با تشخیص دقیق و درمان به موقع می‌تواند از بروز مشکلات بسیار جدی در آینده جلوگیری کند.

هزینه عمل رباط صلیبی زانو

خوشبختانه هزینه جراحی رباط صلیبی توسط بیمه پوشش داده می‌شود و در صورتی که بیمار علاوه بر بیمه پایه، بیمه تکمیلی هم داشته باشد، میزان پرداختی او کمتر خواهد شد.

به طور کلی محل انجام عمل و نوع تجهیزات مورد استفاده تأثیر مستقیمی بر هزینه نهایی دارند، با این حال این فرایند شامل مخارج جانبی دیگری نیز می‌شود که عبارت‌اند از:

  • داروهای مورد نیاز
  • تصویربرداری و آزمایش‌ها
  • جلسات فیزیوتراپی
  • هزینه پذیرش بیمارستان
  • اتاق عمل و دستمزد جراحی
  • بریس و عصا
تصویر دکتر مجید قربانزاده

دکتر مجید قربانزاده

جراح و متخصص استخوان و مفاصل و ستون فقرات (ارتوپد)
جراحی زانو و لگن، آرتروسکوپی، آرتروپلاستی
عضو انجمن ارتوپدی آمریکا
دارای بورد تخصصی و عضو انجمن جراحان ارتوپدی

3 پاسخ

    1. با سلام
      بله، تثبیت زانو و جلوگیری از ناپایداری، احتمال آرتروز آینده را کاهش میده اما صفر نمی‌کنه.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *